Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevmeyi öğrendim, yalanı, kini, öfkeyi sevmesem de.
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Umutlarınız vardır, öabalar durursunuz ulaşmak için. Beklentileriniz ha gerçekleşti, ha gerçekleşecek; koşturur durursunuz. Oysa kronometreye ilk nefesinizle basılmıştır. Umut belki de dağların ardındadır hala; ama ne yazık ki kırık bir tebessümdür yaşamdan geriye kalan.
Yalan dünyanın yalanları ne güzel sergilenmiş dizelerde. Kutlarım Serkan Akoğlu, yüreğinize sağlık.
Yüreğinize sağlık, kutlarım sizi.
YORUM YOK!
bu metni şiir sayıp değerlendirmeye almak vicdan azabına sürükler insanı...
Her şeyi öğrenmiş şair. Bizlere bir şey bırakmamış.
güzel bir şiir kutlarım
Bu şiir ile ilgili 26 tane yorum bulunmakta