Yasaklar Olmasaydı Şiiri - Sûzi Kalp

Yasaklar olmasaydı…
Sevmenin ne demek olduğunu
Ancak o zaman anlardık belki.
Birine dokunmanın,
Gözünün içine çekinmeden bakmanın
Ne kadar kıymetli olduğunu.

Yasaklar olmasaydı…
Yanına otururdum,
Sana susardım uzun uzun.
Sana sığınmak kolay olurdu belki,
Sana yanmak bile güzeldi zaten,
Ama seninle olmak en güzel yanış olurdu.

Yasaklar olmasaydı…
Adını sesli söylerdim sokaklarda,
Gülüşünü anlatırdım insanlara utanmadan.
Birlikte yürürdük gecenin sokaklarını,
Gözüm sende, elim sende, kalbim zaten hep sende.
Ama şimdi…
Sen varsın, ben varım,
Ama biz yokuz.
Çünkü aramızda adı konmayan duvarlar,
Kırılmayan çizgiler,
Ve aşılmayan yasaklar var.

Yasaklar olmasaydı,
Sevmek bu kadar acıtır mıydı?
Yoksa sevmek,
Ancak yasakla mı yakardı içimizi bu kadar?
Ben seni sevdim,
Hem de olmaması gereken bir yerde,
Olmaz denilen bir kalpte…
Ve her şey olurken,
Sadece “biz” olamadık.

Yasaklar olmasaydı…
Göz göze geldiğimiz anlarda kalbimizi kaçırmazdık birbirimizden.
Konuşurken cümleleri yarım bırakmazdık,
"Ya duyan olursa?" korkusu olmadan
Adını sevdayla söylerdim,
Sen de gülümserdin, saklamadan.

Yasaklar olmasaydı…
Yanında yürürken ellerini tutardım,
Saklanmadan, korkmadan,
Sanki dünya da sadece ikimizmişiz gibi.
Bir fotoğraf çekilirdik mesela,
İlk defa yüzümüz güler çıkardı aynı karede.

Yasaklar olmasaydı…
Kokunu içime çekerken
İçimdeki savaş da biterdi belki.
Ne vicdan kalırdı ezilen,
Ne gözyaşı, gizlice akan.
Her şey yerli yerinde olurdu,
Aşk sadece aşk olurdu,
Günah değil, ayıp değil,
Sonsuzca, özgürce yaşanırdı…
Ama işte olmadı.
Ve biz sevdik…
Olmaması gereken yerde,
Olmaması gereken kadar çok.

Yasaklar olmasaydı...
Sesini ezber yapardım,
Her cümleni şiir gibi geceye fısıldardım.
Adını her nefeste taşırdım dilimde,
Ama şimdi sustukça çoğalıyorsun içimde.

Yasaklar olmasaydı...
Belki adını dövme yapardım,
Tenimde değil, kalbimin tam ortasına kazırdım.
Her bakan bilirdi seni ne çok sevdiğimi,
Ama şimdi..tenime bile yasaksın işte..

Yasaklar olmasaydı...
Adım adım yürürdüm yorulsam da bazen,
Bilirdim varacağım tek liman sen,
Tüm yönleri şaşırsam da pusulam sen,
Sen varsın ya sonunda yürürdüm hep ben...

Yasaklar olmasaydı...
Karanlıkta kaybolsam da bulurdu seni içimdeki ışık,
Çünkü senle biten her yol bana hep en doğru çıkış,
Senin adınla çarpardı her atış,
Çünkü sen olurdun içimdeki en derin yakarış,
Ve aşkı en çok seninle yaşardım tertemiz, yalansız...

Yasaklar olmasaydı...
Seni sevmemek akla sığmazdı zaten,
Bile bile geçilirdi kalbine her ateşten.
Şairin dediği gibi;
Senden başkasını seven delidir..
Çünkü akıllı olan,
Bir kez görüp de seni,
Nasıl sevmez, nasıl geçip gider ki?

Yasaklar olmasaydı,
Belki seninle aynı geleceğe uyanırdık,
Aynı masada kahve içer, tavla atar, aynı pencereden bakardık hayata.
Gülüşünde saklanmazdı suskunluk,
Ellerin ellerimde ürkek değil, emin olurdu.
Sokağa adım attığımızda,
Dünyaya “biz” diye haykırırdık çekinmeden.
Ama şimdi her şey içimizde kaldı…
Seninle yaşanacak ne varsa,
Hepsi yasakların gölgesinde soldu...