Adın, söylenmesi yasak bir kelime sanki dilime.
Şimdi kalkıp anacak olsam, kör bir düğüm gibi dizilir boğazıma heceler.
Yüreğimde kor ateşler alevlenir.
Issız bir çölde kalmışçasına, daralır ruhum
Ah yanlızlık, ah karanlık geceler ve bitmeyen kabuslar...
Ne denir adına bu düşüşlerin sebebini bilemiyorum,
Hayatın zalimliği belki, ya da kaderin çelmesi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta