Anlatılacak şeyler olur bazen ama ne mümkün sıraya koyamazsın. Bazen isyan
etmeye doğru giderken, bakarsın mutluluk karşında... Ve bir an çok mutlu
olduğunda bir korku kaplar içini ya bozulursa dersin, o anı yaşayamazsın.
Hayat bu işte bir varoluşun içinde kaybolmak(!) korkmak keşke bir fareden,
bir yılandan korkmak olsa ama değil işte! ! !
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta