Kurumuş körelmiş, yitip giden bedenimin üzerine dökülen zehir dudakların,
Koparmaya yeterli gücü, yıpranmış damarlarımı.
Yutkunamıyorum, gözlerinin hizasında iken hala,
Titriyor bütün yaşam belirtilerim, sallantıda.
Burada ötüşen kuşlar yalnız kargalardan ibaret,
Kanlı çarmıhımda çivi çakılmayan tek yer ayaklarım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta