Artık umuda gözlerini kapatmış biri olarak bakıyorum penceremden,
Uzaklaşıyorum yavaş yavaş yaşamdan.
Olduğum yer felaketlerin nüksettiği,
Sevginin yer altına gömüldüğü,
Hayatın tüm güzelliklere gardını aldığı,
Uzak diyarlardan bakıyorum, seyrediyorum semayı
Sesleniyorum kuşlara fısıltıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta