Ve… Yıllar geçti, uzun yıllar…
Bir ömür geçti; ne sevinçler, ne kederler, ne mutluluklar yaşadım, ne dertler…
Kimi zaman volkanlar gibi patladım yakıcı, kimi zaman fırtınalar gibi estim, dağıttım ortalığı kattım toz dumana. Coştum hırçın dalgalar gibi, vurdum kıyılarıma…
Hayatın bana getirdikleriyle hep savaştım; bazen sevgiyle, bazen de kızgınlıkla kıyasıya savaştım.
Herkesi ve her şeyi sevemedim ben. Belki de; sorgusuz sualsiz olduğu gibi sevmeyi bilemedim… Sevgimin karşılığı olmalıydı, benim verdiğimden de fazla, benim istediğimden de çok.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Sağ ol, varlığına sonsuz teşekkürler.
Rabbim herkese senin gibi bir evlat nasip etsin.
amin sayın şairem.
yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta