Yaşadıkça ölüme yaklaşır insan,
Güzel yaşamalısın, yaşayacaksan...
Nisanda yağan yağmur,
Toprağı yaran tohum,
Çiçek açan badem ağacı,
Camlara vuran güneş...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Yaşadıkça ölüme yaklaşır insan,
Güzel yaşamalısın, yaşayacaksan...
evet haklısınız duygular hoş bir şekilde kale alınmış kutlarım.
ölüm denilen kaçınılmaz vakada ölen tendir can değil bilenlerden olmanız dileğiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta