Yaşadıkça
Bir gölge büyüyor üstümde
Kirleniyorum sanki yaşadıkça
Portatif karyolalar gibi arkadaşlarım
Çok zorluyorum bozuluyor
Yaşadıkça
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Yaşadıkça Kıskanıyorum yaşayanları.Yalan yok bende kıskanıyorum.En çok yaşamayı hakederken...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta