Küçükken ufacık tefeciktim.
Bir yaş büyüğüm ağabeyimle,
İkizi gibi gezerdim!
Arada aldığımız parayla,
Elma şekeri yerdik, hoplaya hoplaya!
Bazen birimizinkini,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Meçhul teyzeyi çocuk düşüncenizle sevindirmeniz hoştu. Kutlarım Yüreginizi. Selamlar...
İNSAN, İNSAN OLUNCA KÜÇÜKTEN BAŞLIYOR MERHAMETİ KALIYOR ONUNLA BÜYÜSEDE DEĞERLERİ. TEBRİKLER, SEVGİLER DOST.
Elma şekeri
çocukluğun
vazgeçilmezi
Bizi biz yapan
Meçhul teyzenin
gözlerindeki pırıltı.
İnsan, yalnız paylaştığı şeylerin sahibidir ;yığdığı briktirdiği değil. Ufacık tefecikken belli oluyor kimin ne olacağı demek ki. Kutlarım, güzeldi.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta