Yalnızca o vardı kara tahtanın başında.
insanlığı uzaya taşıdı hünerli elleriyle.
Karanlığın arkasındaki ışığı gördü.
İleri bakan gözleriyle.
Eğriyi, doğruyu ayırdı birbirinden.
Yıkılan dünyayı her seferinde o kurdu yeniden.
Zengin, fakir, yoksul demeden,
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta