Yine bir güne başlıyorum kaderimle baş başa
Dalıyorum hayallere adım atamıyorum enginlere
Biliyorum yanlış yapıyorum farkına vara vara
Yaş yirmi iki geçmiş ömrümden bir yıl daha
Yaşam durağan değil akıyor ırmak gibi dolu dolu
Tutamıyorum bir dalından yaşayamıyorum ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum Sedat ERGEN, şiirini okudum. Çok beğendim. Gönlüne saglık. Yeni şiirlerinizi okumak için bekliyorum.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta