9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Ne ilk baharın anlamı güçlendirir,
Ne de yaz günlerinin
taze kır nefesi.
Şu yaşlı çınarların altında beni,
Baharın unuttuğu bedenimi.
İnsanlar geçiyor önümden.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Yaşadığım yılları saymaya çalışırım,
Ritim tuttuğum bastonumla.
Bitmeyecek sandığım genç yıllar,
Çok uzaklarda kalmış.
Denediğim tüm yollarla,
Onlara tekrar kavuşamam.
Sonunda her şeyi zamana bıraktım,
Ritim tutmaya başladım,
Gerçekten bastonumla.
Önümden geçenlere,
Şirin ihtiyarcık göründüm.
Güneş dağın eteklerine kavuşunca,
Yürüdüm.
tebrikler dosta selam,yüreğe ve emeğe sağlık olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta