Yaş otuzbeş ama yolun yarısı demeye korkuyorum
Zira bir şairin ağzından çıktığında bu hesapsız cümle
Ölüm meleğini zamansız davet etmek gibidir biliyorum
Biliyorum insan ömrünce sevmeli ve sevdiğince sevilmeli
Satır aralarındaki en durgun ifadeye konulan virgül gibi
İçimizde atıp duran yürek içinde faili meçhul sevgiler
Bitmesin bu hikaye otel odasında intihar eden adam gibi..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta