Işığın yüzüme vurduğunda,yüzüme yansıdığında güneş yanığı saçların,ipeksi dokusuyla saçlarının gökyüzünde hayallere çıkardım.
Bir beyaz at olurdu,içim içime sığmazdı,
Galeyana gelirde soluğu bulutlarda alırdım.
Ne güzel şeydi hayat,herşey başka güzeldi,
Yaramaz bir çocuk gibi heyecanlanırdım.
Bilmezdim hiç gerçeğin olduğunu,ben onu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta