Ey kalbim! Geç karşıma otur şöyle,
Seninle konuşalım biraz gelmişe, geçmişe.
Uzun zaman oldu sana diyeceklerim, birikti birer birer.
Dinlersen eğer, anlarsın o zaman sana olan sitemlerimi.
Söyle şimdi bana değdiğimi onca çırpınman.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta