Üzüntüsünden kahrolur bilirim
Hepsiii saçlarıma karyağdı,
Bedenim eski canlılığını kaybetdi,
Saçlarımdaki aklar için üzülmeye değmez,
Kahrolmaya değmez be Anam.
Söyleyin gözlerime baksın bir anam,
Derdimi okur gözlerimnden anam,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir üslup ile şiire dökmüşsünüz..anlaşılabilir olmak oldukça zordur.derinlik gerektirir...Bu şiirinizde derinlik,tasvirlerinizdeki estetik güzeldi..
tebrik ediyor,saygılarımı sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta