Payıma düşen oyun, sahnelenen bu perde
Umular temsilinden; algıladığım dünyam.
Şafaktan karanlığa, günün solduğu yerde
Hep bir kızıl kıyamet, kendi ağında yaşam.
Başlar göğe ererken, hep o sonadır kavgam.
Yaşamın kozasında çileler örnek örnek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nice yıllara yürünsün . Son en son'dur sevgili şair .O nerede saltanat günleri dediğimiz günlerde yaşananlar, yazılan-çizilenler daha da keyif verici umutları göstermiyordu ki penvceresinde ...
Kutluyorum güzel çalışmanızı ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta