Çiçeklerin bahçesi öldü ağaçların toprağı sonra ağaçlar
Önce evleri gitti sonra ruhu ve öldü sokaklar
Gidenler oldu kalanlar çöktü bazısı kayboldu
Anılar yaslı neşenin kaynağı paslı anahtar
Herkes denizde görünen küçük kayaya çarpıyor yaralı
Kayanın kendine batıyor asıl hançeri, olukları paralı
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta