Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sizin güzel olarak karar verip yayınlaadığınız bu şiire ve şiirlere kimin menfi yazma hakkı olabilir ki? Beğendiğinizi beğendim tebrikler şairem.
Yaşamla sobeleştiğimiz anlardan geriye kalan bazen elim/sende, bazen de kör/ebe'dir. Her yakalanış aştır ve her ayrılık sevdaya el sallamaktır. Gönül dumurlandıkça ve yürek kanadıkça delirir şiirler, söz dinlemez olur içimizdeki kelimeler. Susar bazen an, kırılır damarda ar ve tükenir ahir güneşlerle ısınan insan... Tebrikler.'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta