Ne yalan ne gerçek ümit vermedin bana,
Anlayamadım neden güvendim ben sana.
Bütün isteklerimi erteledin yarına,
Yarınlar yaşanmadan geldik yolun sonuna.
Artık ne yaparsak boş hiç isteğim kalmadı,
Nefsimin artık bana hiçbir hükmü kalmadı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




EN GÜZELİ SABRETMEK,ÇOK GÜZELDİ,KUTLARIM ŞAİR.yuvasız kuş
Sabreden derviş muradına ermiş. Umarım böyle olur. Kutlarım değerli görüşlerinizi ve şiirinizi. Saygım, sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta