Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gözlerinin değdiği yerdir güneşim,
Kıskanır kızıllığa aç sabahlar.
Seni sevmek ilk sevabım,
bu da güzeldi..tebrijkler..başarılar diliyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta