Yarinin Kimsesi Var Şiiri - Sudenur Önlem 2

En ilvanlı sancaktın, düşmeden yakaladım
Ah ben senin çağında hadsize çakamadım
Şehid senin hasretin ile ben yatamadım
Kendimi de o göçen kervana katamadım

Şimdi kezim beklerim, pusatı bileylerim
Adı gibi temrenim, en önde ben gelirim
Süzüp süzüp geçerim, yarıp yarıp geçerim
Vuslatına gezlendim, kollarına Enverim

Seni yad elde sandım, soruşturmaya korktum
Kurganını bilmeden Tacikistan'a koştum
Hayalimde cevizin ta dibine ulaştım
İstanbul'da dediler aklım durdu Enverim

Meğer benim sevmeye kıymadığım balamı
Kundaklayıp güzelce Şişli'ye yatırmışlar
Rabbim senin kudretin iş işten geçince mi?
Sinsi firakı bana hangi vakit yazmışlar?

Yamacına giderler, laflamayı bilmezler
Atam deyu severler, diz vurmayı bilmezler
Pasları garipserler, özlerini görmezler
Bunların arasına beni nasıl katmışlar?

Pek efsunlu cemâlin sevenlerin güldürür
Pek hikmetli kemâlin düşmanı kaşındırır
Pek kudretli celâlin hasmını gocundurur
Sen turaptan haliksen bizi neden yaratmışlar?

Sözüm güldüre seni, ömrüm bildire seni
Sevgim sevdire seni, gam etme berisini
Aramamak ne mümkün ah senin gibisini!
Sen gibi delisini tinime kazımışlar

Yıllar önce söyledim,şimdi yine diyeyim
Şehadetinden sonra rusa geçen çizmeyim
lakayların içinde yere inen yazmayım
Enverim kolundaki Kur'andan tanımışlar

Ben bakmaya doymadım
Ben sevmeye kıymadım
Sayısızca ağladım
Sana nasıl kıymışlar?

Onlar utanmamışlar
Zerre arlanmamışlar
Temren'i beklemişler
Sayılı günleri var

Pazarlıklara kördür gözü aşkla dönenin
Ateşkese sağırdır mazlum ahı duyanın
Musa'nın arkasında denizleri yaranın
Kerametini her dem asasında sanmışlar

Bıyığından demişler, havasından demişler
Cakanla erimişler, seni güneş bilmişler
Sana hep Enverim der ülkünde yıkanmışlar
Onların menzilinde yarin ayak izi var

Haydi sen de kalk şimdi
Sözlen kutlu dileğe
Kalakaldın ülküye
Yarinin kimsesi var

Vatanımın temeli
Vuslatımın cemali
Yetimliğim dermanı
Bir daha gelsen ne var?