Bilmiyorum varlık yokluk içinde yoğruluyor
Sevdalar üstü sevgi besliyorlar sana
Uçup gittin uçsuz bucaksız aleminde tanrının
Karanlığın aydınlığın anlaşılamadı bu dünyada
Sana sevgine muhtaçlar
Doymamışlar ne eşin nede çocukların özlem dolu kokunu
Yüzlerinde
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta