Geceyi dinledim bu akşam,
Sessizliğin bile sesi vardı.
Şehir yorgundu,
Kaldırımların üstünde binlerce adımın gölgesi.
Bir rüzgâr geçti —
Ne söyledi bilmiyorum,
Ama içimde bir yaprak kımıldadı.
Gökyüzü griydi,
Ama içinde bir mavi saklıydı hâlâ.
Belki de umut böyle başlar:
Kimsenin görmediği bir yerden.
Yarına umut sakladım,
Bir yağmur damlasına,
Bir ağacın sabrına,
Bir çiçeğin inadına gizledim.
Zaman ağır aktı bu gece,
Ama ben acele etmedim.
Çünkü bilirim,
Her şey vaktinde yeşerir.
Ve ben,
Ne kadar eksilsem de içimden,
Her sabah biraz daha çoğalıyorum —
Bir sabahın sessizliğinde,
Bir toprağın derinliğinde,
Bir umudun kökünde yeniden doğuyorum.
Serkan Çardaklı
Kayıt Tarihi : 12.11.2025 08:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!