Sana yüksek perdelerden şiirler getirecektim.
Soğuk günlerin karanlık akşamlarından.
Seher vakitlerinin en ücra köşelerinden.
Ne geldiyse elimden yada geçecekse kalbimden.
Gelirken sana, bizzat senin karşına.
Gözlerine bir kere daha bakmanın verdiği;
Sobada köz olmuş kömür kırmızısı rengin sevdasıyla.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gitmek ne mümkün,
Gitmek hangi dilin kelimesi,
Gitmek hangi coğrafyanın meyvesi?
Görüyorum bana bakarken gözlerindeki her an kaçmaya çalışan suçlu silüetini.
Güzel betimlemeler güzel tespitler
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta