saçların ormanda yitip gitmiş
ayakların benimkilere dokunuyor,
uykuda geceden daha büyüksün.
ne kadar çokuz biz
bu kadar küçük olanlar
dışarıda bir taksi geçiyor
hayaletten yükleriyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet yarın başka bir gün ne getireceği ne götüreceği de pek belli değil.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta