Dolunayın ışığı vuruyor,
İnce tenekeden bir çatının altında karanlığa pusmuş ayaklarıma.
Kışın esen bir lodos gibisin,
Aklım sana gidince nefesim sona bacasından yükselemeyen duman gibi sıkışıyor gırtlağımda.
Sustuğum her an,
Gelecek kaygımdan.
Hiç olmadığın dünüm gibi,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta