Yaşarken hayatı, hayatın küçücük bir yerinde
Bir damla kadar,bir kum kadar küçükken hem de
Var olduğunu sanırken yalnızlığı ile hayatta
Var olmayı tanır bir sigaranın dumanında
Arkasına gizlendiği bakışlarının
Değdiği yerde kaybolmak ister
Çeker ciğerlerine arzularını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta