Gözlerinin çapağı düşmüş
sabahın üzerine
Kuru bir gözyaşı yapışmış simsiyah kirpiklerine
Gül desem yeri var
al yanaklarındaki gamzede...
Beni bana bırak ey hayat, bırak da uyuyayım keyfimce
Ne şiirin tarihsel ezberidir içimdeki, ne sevgiliye umarsız yolculuk, uykum var sadece...
Of aman of, yine duruyorsun karşımdaki duvarda, çerçeve misali
Hüzünlerinin ağı üşüşüyor göz bebeklerime
Sonbahar geliyor senden önce
yağacak yağmur
zerresi
dokunacak serseri tenime
İşte o vakitlerde
öl desem yeridir sarı yapraklarında hazanın...
Of aman of, yine bahar aylarından kalmayım, sarhoşum gece
Yazı es geçtim bu sene, gece gündüz sarhoşum
ol sevda mahzeninde...
Her taraf dağınık, şarap kadehi sehpanın üzerinde
Ah bir yerimden doğrulabilsem, kendimi toplar gibi toplayacağım evi
Mevsimsel bir yola düş eyleyeceğim gönlümce...
Of aman of
başım dönüyor
yarın ekvator çizgisinden ötede
yine mi sabah oldu sevgili, sen neredesin
burası hangi yarımküre
Bülent Öntaş, 20/08/2025
Bülent ÖntaşKayıt Tarihi : 29.11.2025 02:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!