Ruhumun kıyısında dinleniyor akşamın gölgesi,
İçimde kimsenin bilmediği o eski, tozlu kütüphane.
Hangi rafa el uzatsam, parmaklarımda bir sızı,
Sanki her kelime biraz ben, her cümle biraz bahane.
Ben bu hayatın neresindeyim, hangi durağında?
Kendi sesimi arıyorum bir uçurumun dudağında.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta