Gönlüme ördüğüm kördüğüm..
Uzak bir ufka çizgi bir tele acı ezgi,
bir alna kara yazgı..
Pencerede bekleyince daha erken mi gelir sevdiklerimiz...?
Herkes bir uzun yola çıkmış;
hatrın sahibine yalnızlı düşmüş..
İçimi dökemediğim içimi, söktüğünden haberin de olmayacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta