Bırakmadılar,
kırılacak ne varsa kırdılar.
Bizi tuzla buz,unufak ettiler.
Şimdi yalnızlığımın kaydını tutuyorum.
Acı,daha da acı oldu gözümde.
Ve sözler daha sert iniyor yüreğime.
Kalbimde Ağustosun sıcaklığı değilde
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta