Amansız kaçışlarla yaşadı
Hep yarım kaldı birşeyleri.
Sevdası mesela,yürek ağrısı.
Hüzün mevsimi gözleri vardı
Gözyaşları solup akardı gözlerinden,
Saçları bahar kokardı.
Her sabah gelip geçerdi penceresinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yarıya döndü hayat...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta