Kuş vakitleriydi artık narin deminde süzülen
Baharlar ki buğulu tren camları arasında
Ardı arkası kesilmeyen eski bozkırlar
Hüzün düşmüş, kar tutmuş avuç içlerini
Bir bozgunun yanılıp gökten düşmesiyle.
Ol yalnızlık dedim adına kara zemheri
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta