Hani nerde o yıllara meydan okuyan ümidim?
Inzivasız tümcelerim ve savruk cümlelerim.
Silinmiş bir defterin kaybolmuş çizgisinde.
Eski bir kitabın yırtık hikayesinde..
Okusana beni...
Kardelenler devşirmeye başladığı yerde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta