Her gece mektuplar yazıyorum sana
Bize dair umutlarımı hayallerimi
Sensizliğin verdiği acıları yazıyorum
Bir kitap oldu bizsizliğimiz
Bir kuru inat uğruna kaybediyoruz yarınlarımızı...
Sevebilirdik, evet hem de her şeye rağmen sevebilirdik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta