Çekmeköy’de düştü bir acı yüreğimize,
Bir kara haber çöktü sabahın üstüne.
Bir öğretmen gitti aramızdan,
Bir umut, bir ışık eksildi gökyüzünden.
Fatma Nur Çelik…
Adın kaldı tahtada, yarım kalan cümlelerde,
Çocukların gözünde bir dua şimdi.
Kaleminin izi silinmez bu topraklardan,
Ektiğin her bilgi filiz verecek yarınlara.
Hain bir el kararttı günü,
Ama senin aydınlığın sönmeyecek.
Yüreğimizde bir sızı, dilimizde bir niyaz:
Rabbim rahmetiyle kuşatsın seni.
Ailene sabrın en büyüğünü versin Rabbim,
Yüreğine sığmaz acıyı yine de dayanır senin için
Öğrencilerin adını gözyaşlarıyla fısıldasın.
Her dua senin ışığını gökyüzüne taşır.
Bir annenin duası kadar yakıcı bu acı,
Bir çocuğun özlemi gibi dinmez içimizde.
Sen toprağa değil, yüreklere emanet edildin,
Mekânın cennet olsun, yarım kalan ders bizde...
Hüseyin YANMAZ
03/03/2026
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 15:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!