Aşk benim için
nerede başladığını unutan bir telaş,
adımlarımı saymadan yürüdüğüm
uzun bir yanılgı.
Hep yarım kalır
tam demeye yaklaştığım yerde,
sanki tamamlasam
kendimden bir parça eksilecek.
Sevmek bende
öğrenilmemiş bir dil gibi,
ne söylesem yanlış
ne sussam fazla.
Kontrol etmeye çalıştım
kalbimin aceleciliğini,
beklemenin sabrını,
gitmenin kolaylığını.
Hiçbiri bana itaat etmedi.
Ben severken
taşkınım,
susarken derin bir boşluk.
Bu yüzden aşk
bende hep zor bir ihtimaldi;
olduğunda yorucu,
bittiğinde tanıdık bir sızı.
Yarım kalmayı öğrendim,
çünkü tamamlanmak
benden hep
kendimden vazgeçmemi istedi.
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 17:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!