Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bazı bahçeler vardır, kimse bilmez içinde kimlerin iz bıraktığını. Ama o iz, yalnızca sahibi için görünür. Bazen tamamlanamayan şeyler, hep en derinde yaşar. Yarım kalan her şey, arka bahçede bir çiçek gibi. Solmadı belki ama kimse fark etmedi.
Okan Savcı nin Beni Güzel Hatırla şiiri tavsiyemdir. 10 yıl önceleriydi çok okurdum.
Şiirleriniz çok güzel, başarılar İsmail bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta