Kalemi kırık bir şair misali yazıyorum hayatı,hep bir yarım kalanlarla,eksiklerle yaşadım çünkü.Gül bağlarını hayal ederek kokladım,hiç dikeni batmadı elime.Şimdi yırtık bir yelkenle çıkıyorum gözlerindeki maviye.Çocukluğum gibiydin anlamadan sebepsizce erken büyüdüğüm,elimdeki kırık oyuncağımı tamir edip hevesimi alamadığım.Seni en derin rüyamın sabahı gibi yaşadım,sadece film şeridi misali gerçekliğe dair anlık mutlulukla.İzlediğim aşk filmlerinin bitişinde yaşadım seni,senaryosunu mutlu yazdığım.Yazmak isteyip saçmaladığım şiirlerde buldum seni.Hep sana eksiktim,sendeki yarım kalan ben gibi.Yağmurun ardından güneşi bekleyen çiçek gibi,ama hep poyrazda kopan yaprak gibiydi.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta