Kendimle konuşmaya başlayışımın bilmem kaçıncı saati
Uyku yok, zaten uyku bana gelse ben kendim de yokum.
Yoksulluğun maneviyat halinde ki karşılığıdır durumum
Odam dağınık ve sıradan bir ben
Kendine bile sahip olamayan bir insandır karşımda ki
Onun karşısında ki boşluğum ben..
Ve aslında koca bir yokluğum.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta