Kendimle konuşmaya başlayışımın bilmem kaçıncı saati
Uyku yok, zaten uyku bana gelse ben kendim de yokum.
Yoksulluğun maneviyat halinde ki karşılığıdır durumum
Odam dağınık ve sıradan bir ben
Kendine bile sahip olamayan bir insandır karşımda ki
Onun karşısında ki boşluğum ben..
Ve aslında koca bir yokluğum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta