Ölüm ve yaşam, iki komşu ırmak
Tersi yönde çağlayan
Ufacık taşlara çarptı, damla oldu yükseldi ruhum
Rüzgarların koynunda buldu, serin bir sığınak.
Aniden takıldı, hesapsızca uçan vahşi kuşların kanatlarına
Hırpalandı, dağıldı nihayet
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta