Yarım asır oldu içimdeki çocuğa biri sarılmayalı üşüyen ellerini tutmayalı ayağında delik pabuç üstü başı yamalı, yarım asırdır efkarlanır hüzünlerim bulutlanır umutlarım içimdeki kimsesiz çocuk gam yağmurlarında ıslanır yine gelir gece yarısı bana sığınır, oturturum yorgun dizlerime nemli gôzlerini silerim yüzüme sahte gülümsememi yerleştirir sonu mutlulukla biten masallar anlatırım.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta