Yarim açarmı camını Şiiri - Hasan Muslu 2

Aynı toprak yoldan geçtim ben
Taşlar bile tanıdı adımı
Bir pencere vardı akşamüstü
Bakardım…
“Yârim açar mı camını…”

Adını söyleyemedim kimseye
Korktum kendimden, bile
Sustum…
Yandım içimden
Döndüm inan… deliye

Bir gece dilim çözüldü
Aşk sarhoşu… bir an
Unuttun sandım söylediklerimi
Meğer kalbin ayıkmış
Her zaman

Ben söyleyemedim
Sen bilmişsin
Sessizliğim ele vermiş beni
Karşılıksız sandığım bu sevda
Meğer…
İçinden okumuş beni

Yıllar geçti, herkes kaderine düştü
Ben yuvaya…
Sen içine
Aynı odada göz göze gelince
Bütün geçmiş
Çöktü üstüme

Ben söyleyemedim
Sen bilmişsin
Bu kader ne tuhafmış be
İnsan söyleyemediğini
Bir ömür
Taşır mı göğsünde

Ne sana dönecek yüzüm var
Ne içimdeki çocuğu susturacak söz
Ama bil ki bu hayatta
En gerçek sevdam…
Adını anmadığım o göz

Ben söyleyemedim…
Sen bilmişsin
Sessizliğim…
Ele vermiş beni…