Elle tutulamayanları çizmişti hep bir yerlere,
Karışık duygu salatalarının, hazmı zor zeytin yağı olmuştu çoğu zaman,
Yorucu gündüz rüzgarlarının nefesini saklardı hep,
Geceleri, solmuş,ıslak ve tuzlu suların ıslattığı kağıtları kuruturdu o nefesle...
Sıkılmamıştı yazmaktan, yıllar çok yazdırmıştı,
Bazen basit bir kelebeğin vadesi geçmiş ömrünü,
Sesi kısılmış, hiç konuşmadan bekleyen bir telefonu...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




SEVDİM, BEN BU ŞİİRİ SEVDİM.HİSLİ YÜREĞİ YAZAN KALEMİ KUTLARIM.
Mürekkebinizin bitmemesi dileklerimle... Hoş bir anlatımdı... Şiirin reçetesi gibi olmuş... İmgeleriniz özgün ve anlatıma büyük katkı sağlıyor... Şiirin uzun olması biraz zor geliyor en başta, ama okumanızı tavsiye ederim, pişman olmazsınız... Yürekten Kutlarım...
çok uzun. yarısında bıraktım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta