Zarif insan bir kusur ederse
Yüzünde utancın renkleri olur
Tüm gözler dikilir de kazık gibi yargılar.
O soytarılar edepsizliği şakaya vurunca
Alem alkış tutturur kahkahayla karışık
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Feride Hanım çok haklısınız. Edepsizlik bile yapandan yapana değişiyor gibi bir algı var ne yazık ki. Zaten saygılı, utangaç birisi istemeden de olsa kusurlu davranışlarda bulunduğu vakit acımasızca eleştirilirken bir soytarı aynı eylemde bulunduğunda gülünüp geçiliyor. Çok güzel özetlemişsiniz, elinize sağlık :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta