Çok yargılandım, çok kırıldım.
Boğazımda camlar parçalandı, kelimeler darıldı bana.
Sesim tek duble ile bayılacak kadar yorgun.
Çok kırıldım, tek kelime etmeden çok sustum.
İçim otoban dolusu kalabalık, ne çok yargılandım.
Ne çok özledim, nasıl öldüm gecelerde karanlıklarda.
Kaç kitap yuttum, kaç asır tarih gördüm, kaç zaman taşıdım koynumda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta