öznesiz kalmış bir cümleyim
söylenmeye hazırlıklı,
kerpiç duvar misali dağılmaya meyilliyim
tenhasına duruyorum gecelerin,
geceler kör kuyu…
hep sana uçurum kalıyorum gittikçe
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




hatırladıkça hatırlıyorum...bir flim görüntüsü gibi ...yargı çemberi...farkında mıdır acaba???
..onlar somut yalnızlıklarında her salisede soyutlaşan bir taş heykel oldular....tyebrikler....sana yetişmek zor be kuzen...
kendimi karamsar bilirdim, bu siiri okuyana kadar.
olum yasamin sonu olsa da, yasamnin da hakki verilmeli...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta