öznesiz kalmış bir cümleyim
söylenmeye hazırlıklı,
kerpiç duvar misali dağılmaya meyilliyim
tenhasına duruyorum gecelerin,
geceler kör kuyu…
hep sana uçurum kalıyorum gittikçe
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




hatırladıkça hatırlıyorum...bir flim görüntüsü gibi ...yargı çemberi...farkında mıdır acaba???
..onlar somut yalnızlıklarında her salisede soyutlaşan bir taş heykel oldular....tyebrikler....sana yetişmek zor be kuzen...
kendimi karamsar bilirdim, bu siiri okuyana kadar.
olum yasamin sonu olsa da, yasamnin da hakki verilmeli...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta