Aşkımın tezgâhında gözlerini dokudum
Gönlümü esir yaptım sevda iklimlerine
Ömrümün varlığını o yüzünde okudum
Bakışınla tutuştum hep derinden derine
Ömrümün güneşisin sensin dünyam karanlık
Kalbim senin yanında kırılan çiçek gibi
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta